ADWENT

W niedzielę, 27 listopada rozpoczął się adwent, okres w Roku Liturgicznym, który przygotowuje wiernych kościoła chrześcijańskiego do Świąt Bożego Narodzenia. Na czym polega adwent? Dlaczego w czasie adwentu w kościołach odprawia się roraty? Po co w kościołach są wieńce adwentowe z czterema świecami?

Adwent to okres obchodzony w kościołach chrześcijański, który rozpoczyna się w pierwszą niedzielę adwentu, przypadającą cztery tygodnie przed Świętami Bożego Narodzenia. Adwent trwa do Wigilii Bożego Narodzenia, czyli do 24 grudnia.

 

Na czym polega adwent?

W tym czasie wierni oczekują na powtórne przyjście Zbawiciela - narodziny Jezusa Chrystusa. Na adwent składają się cztery niedziele adwentowe. W okresie adwentu kapłan zakłada do Mszy świętej ornat, czyli szatę w kolorze fioletowym, symbolizującym czas pokuty i przygotowania się do jednego z najważniejszych świąt, czasu pojednania z Bogiem i ludźmi. 
Adwent jest oczekiwaniem na powtórne przyjście Chrystusa, ale żeby go godnie przeżyć każdy wierny musi poświęcić czas na modlitwę, post i jałmużnę. Adwent jest okresem oczekiwania w ciszy i przygotowania, dlatego Kościół katolicki zachęca do przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania. Okres ten nie jest czasem pokuty w takim wymiarze jak Wielki Post, ale posiada swoisty charakter refleksyjny.

W Kościołach ewangelickich odprawiane są nabożeństwa adwentowe. Tradycją w Kościele katolickim są odprawiane w tym okresie msze, zwane roratami.

 

Co to są roraty?

Są to msze święte ku czci Marii Panny, na pamiątkę tego, że przyjęła nowinę od archanioła Gabriela zwiastującego, iż zostanie Matką Syna Bożego. Roraty powinny być odprawiane o wschodzie Słońca. Charakterystycznym elementem Rorat jest zapalanie specjalnej świecy ozdobionej białą wstęgą. Świeca ta umieszczana jest w pobliżu ołtarza jedynie w Adwencie. Symbolizuje Najświętszą Maryję Pannę. Współcześnie z uwagi na udział dzieci i młodzieży Roraty odprawia się często wieczorem. W niektórych parafiach dzieci przychodzą na msze roratnie z zaświeconymi lampionami. 

W Kościele Katolickim w pierwszą niedzielę adwentu rozpoczyna się nowy Rok Liturgiczny.

 

Adwent, z punktu widzenia liturgii Kościoła katolickiego, można podzielić na dwa okresy: 

- od początku adwentu do 16 grudnia(czas szczególnego oczekiwania na powtórne przyjście Jezusa Chrystusa na końcu czasów);

- od 17 grudnia do 24 grudnia (czas bezpośredniego przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego).

 

Wieniec adwentowy - jakie jest jego znaczenie?

Wieniec, który jest przejawem ludowej domowej pobożności. Wykonany z gałązek iglastych z czterema świecami, które zapala się kolejno w każdą niedzielę. 
Zapalanie świec oznacza czuwanie i gotowość na przyjście Chrystusa. Wiąże się to ze słowami Chrystusa, który określał siebie mianem "światłości świata".
Pierwsza świeca - symbol przebaczenia przez Boga nieposłuszeństwa Adama i Ewy wobec Niego. 
Druga świeca - symbol wiary patriarchów Narodu Izraelskiego jako wdzięczność za dar Ziemi Obiecanej. 

Trzecia świeca – symbol radości króla Dawida, który celebruje przymierze z Bogiem. 
Czwarta świeca - symbol nauczania proroków, głoszących przyjście Mesjasza W Wigilię Bożego Narodzenia wszystkie palące się świece stanowią symbol bliskości "przyjścia" Jezusa. Światło świec w wieńcu oznacza nadzieję. Zieleń stanowi symbol trwającego życia. Natomiast kształt kręgu symbolizuje wieczność Boga, który nie ma początku ani końca, oraz wieczność życia Chrystusa.

Wieniec adwentowy jest symbolem wyczekującego w miłości i radości Ludu Bożego. Stanowi także symbol zwycięstwa i godności królewskiej. Jest formą hołdu dla oczekiwanego Chrystusa jako zwycięzcy, króla i wybawiciela

Jubileuszowy Akt Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana

 

Nieśmiertelny Królu Wieków, Panie Jezu Chryste, nasz Boże i Zbawicielu! W Roku Jubileuszowym 1050-lecia Chrztu Polski, w roku Nadzwyczajnego Jubileuszu Miłosierdzia, oto my, Polacy, stajemy przed Tobą [wraz ze swymi władzami duchownymi 
i świeckimi], by uznać Twoje Panowanie, poddać się Twemu Prawu, zawierzyć i poświęcić Tobie naszą Ojczyznę i cały Naród.

 

Wyznajemy wobec nieba i ziemi, że Twego królowania nam potrzeba. Wyznajemy, że Ty jeden masz do nas święte i nigdy nie wygasłe prawa. Dlatego z pokorą chyląc swe czoła przed Tobą, Królem Wszechświata, uznajemy Twe Panowanie nad Polską i całym naszym Narodem, żyjącym w Ojczyźnie i w świecie.

 

Pragnąc uwielbić majestat Twej potęgi i chwały, z wielką wiarą i miłością wołamy: Króluj nam Chryste!

-       W naszych sercach  – Króluj nam Chryste!

-       W naszych rodzinach – Króluj nam Chryste!

-       W naszych parafiach – Króluj nam Chryste!

-       W naszych szkołach i uczelniach – Króluj nam Chryste!

-       W środkach społecznej komunikacji – Króluj nam Chryste!

-       W naszych urzędach, miejscach pracy, służby i odpoczynku – Króluj nam Chryste!

-       W naszych miastach i wioskach – Króluj nam Chryste!

-       W całym Narodzie i Państwie Polskim – Króluj nam Chryste!

 

Błogosławimy Cię i dziękujemy Ci Panie Jezu Chryste:

-       Za niezgłębioną Miłość Twojego Najświętszego Serca ­– Chryste nasz Królu, dziękujemy!

-       Za łaskę chrztu świętego i przymierze z naszym Narodem zawarte przed wiekami – Chryste nasz Królu, dziękujemy!

-       Za macierzyńską i królewską obecność Maryi w naszych dziejach – Chryste nasz Królu, dziękujemy!

-       Za Twoje wielkie Miłosierdzie okazywane nam stale – Chryste nasz Królu, dziękujemy!

-       Za Twą wierność mimo naszych zdrad i słabości – Chryste nasz Królu, dziękujemy!

 

Świadomi naszych win i zniewag zadanych Twemu Sercu przepraszamy za wszelkie nasze grzechy, a zwłaszcza za odwracanie się od wiary świętej, za brak miłości względem Ciebie i bliźnich. Przepraszamy Cię za narodowe grzechy społeczne, za wszelkie wady, nałogi i zniewolenia. Wyrzekamy się złego ducha i wszystkich jego spraw.

 

Pokornie poddajemy się Twemu Panowaniu i Twemu Prawu. Zobowiązujemy się porządkować całe nasze życie osobiste, rodzinne i narodowe według Twego prawa:

-       Przyrzekamy bronić Twej świętej czci, głosić Twą królewską chwałę –  Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

-       Przyrzekamy pełnić Twoją wolę i strzec prawości naszych sumień –  Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

-       Przyrzekamy troszczyć się o świętość naszych rodzin i chrześcijańskie wychowanie dzieci – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

-       Przyrzekamy budować Twoje królestwo i bronić go w naszym narodzie – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

-       Przyrzekamy czynnie angażować się w życie Kościoła i strzec jego praw – Chryste nasz Królu, przyrzekamy!

 

Jedyny Władco państw, narodów i całego stworzenia, Królu królów i Panie panujących! Zawierzamy Ci Państwo Polskie i rządzących Polską. Spraw, aby wszystkie podmioty władzy sprawowały rządy sprawiedliwie i stanowiły prawa zgodne z Prawami Twoimi.

 

Chryste Królu, z ufnością zawierzamy Twemu Miłosierdziu wszystko, co Polskę stanowi, a zwłaszcza tych członków Narodu, którzy nie podążają Twymi drogami. Obdarz ich swą łaską, oświeć mocą Ducha Świętego i wszystkich nas doprowadź do wiecznej jedności z Ojcem.

 

W imię miłości bratniej zawierzamy Tobie wszystkie narody świata, a zwłaszcza te, które stały się sprawcami naszego polskiego krzyża. Spraw, by rozpoznały w Tobie swego prawowitego Pana i Króla i wykorzystały czas dany im przez Ojca na dobrowolne poddanie się Twojemu panowaniu.

 

Panie Jezu Chryste, Królu naszych serc, racz uczynić serca nasze na wzór Najświętszego Serca Twego.

 

Niech Twój Święty Duch zstąpi i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi. Niech wspiera nas w realizacji zobowiązań płynących z tego narodowego aktu, chroni od zła i dokonuje naszego uświęcenia.

 

W Niepokalanym Sercu Maryi składamy nasze postanowienia i zobowiązania. Matczynej opiece Królowej Polski i wstawiennictwu świętych Patronów naszej Ojczyzny wszyscy się powierzamy.

 

Króluj nam Chryste! Króluj w naszej Ojczyźnie, króluj w każdym narodzie – na większą chwałę Przenajświętszej Trójcy i dla zbawienia ludzi. Spraw, aby naszą Ojczyznę i świat cały objęło Twe Królestwo: królestwo prawdy i życia, królestwo świętości i łaski, królestwo sprawiedliwości, miłości i pokoju.

 

*  *  *

Oto Polska w 1050. rocznicę swego Chrztu

uroczyście uznała królowanie Jezusa Chrystusa.

 

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu, jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.  

 

 

Modlitwa do Jezusa naszego Króla i Pana

Jezu Chryste, Królu Wszechświata, Panie nasz i Boże,

Odkupicielu rodzaju ludzkiego, nasz Zbawicielu!

Ty, który mówiłeś, że Królestwo Twoje nie jest z tego świata,

który wzywałeś nas do szukania Królestwa Bożego

i nauczyłeś nas prosić w modlitwie do Ojca: „przyjdź Królestwo Twoje”,

wejrzyj na nas stojących przed Twoim Majestatem.

Wywyższamy Cię, oddajemy Ci cześć i uwielbienie.

Pokornie poddajemy się Twemu Panowaniu i Twemu Prawu.

Świadomi naszych win i zniewag zadanych Twemu Sercu

przepraszamy za wszelkie nasze grzechy i zaniedbane dobro.

Wyrażamy naszą skruchę i prosimy o zmiłowanie.

Przyrzekamy zabiegać o pomnożenie Twojej Chwały,

dziękować za nieskończone Miłosierdzie, które okazujesz z pokolenia na pokolenie,

wiernością i posłuszeństwem odpowiadać na Twoją Miłość.

Boski Królu naszych serc, niech Twój Święty Duch,

wspiera nas w realizacji tych zobowiązań, chroni od zła i dokonuje naszego uświęcenia.

Niech pomaga nam porządkować całe nasze życie i posłannictwo Kościoła.

Króluj nam Chryste! Króluj w naszej Ojczyźnie, króluj w każdym narodzie,

na większą chwałę Przenajświętszej Trójcy i dla zbawienia ludzi.

Spraw, aby nasze rodziny, wioski, miasta i świat cały objęło Twe Królestwo:

królestwo prawdy i życia, królestwo świętości i łaski,

królestwo sprawiedliwości, miłości i pokoju,

teraz i na wieki wieków Amen.

 

 

Wszystkich świętych - znanych i anonimowych, dawnych i współczesnych Kościół uroczyście wspomina 1 listopada.  W dniu Wszystkich Świętych Kościół raduje się z faktu, iż bardzo wielu naszych zmarłych dostąpiło już zbawienia i przebywa u Boga w niebie. Radujemy się z wielkiej rzeszy świętych, o których pamięć wśród ludzi nieraz zaginęła. W odróżnieniu od tej uroczystości, następnego dnia - 2 listopada, w dniu zadusznym - wspomina się wszystkich wiernych zmarłych.

Historia Światowych Dni Młodzieży

Sięga ona aż Niedzieli Palmowej roku 1984, kiedy miał miejsce Nadzwyczajny Jubileusz Odkupienia. Niedługo po tym wydarzeniu, 22 kwietnia, Jan Paweł II przekazał młodzieży Krzyż Roku Świętego, ktory pozostał symbolem ŚDM. Wielkanoc (29-31 marca 1985) w Międzynarodowym Roku Młodzieży pozwoliła na kolejne spotkanie młodzieży z papieżem. Do Rzymu przyjechało wtedy 350 000 młodych ludzi z całego świata.

Oficjalnie 20 grudnia 1985 jest datą ustanowienia ŚDM. Wtedy właśnie Jan Paweł II na spotkaniu opłatkowym wyraził cheć, by Światowe Dni Młodzieży odbywały się regularnie co roku w Niedzielę Palmową jako spotkanie diecezjalne, a co dwa lub trzy lata w wyznaczonym prze niego miejscu jako spotkanie młodzieży na skalę międzynarodową. Pierwszy Światowy Dzień Młodzieży (jeszcze w wymiarze diecezjalnym) odbył się w Niedzielę Męki Pańskiej 1986 roku pod hasłem: „Abyście umieli zdać sprawę z nadziei, która jest w was” (1P 3, 15).

Rok

Daty

Miejsce

Oficjalna zaokrąglona liczba uczestników w szczytowym momencie

Papież

Motto

1985

 

29-31 marca

 Rzym

300 tys.

 

Jan Paweł II

Abyście umieli zdać sprawę z nadziei, która jest w was (1 P 3, 15)

1987

11-12 kwietnia

 Buenos Aires

900 tys.

Myśmy poznali i uwierzyli miłości, jaką Bóg ma ku nam (1 J 4, 16)

1989

15-20 sierpnia

 Santiago de Compostela

400 tys.

Jam jest Drogą i Prawdą, i Życiem (J 14, 6)

1991

10-15 sierpnia

 Częstochowa

1,6 mln

Otrzymaliście Ducha przybrania za synów (Rz 8, 15)

1993

10-15 sierpnia

 Denver

700 tys.

Ja przyszedłem po to, aby (owce) miały życie i miały je w obfitości (J 10, 10)

1995

10-15 stycznia

 Manila

4,0 mln

Jak Ojciec mnie posłał, tak i Ja was posyłam (J 20, 21)

1997

19-24 sierpnia

 Paryż

1,1 mln

Nauczycielu, gdzie mieszkasz? Chodźcie, a zobaczycie (J 1, 38-39)

2000

15-20 sierpnia

 Rzym

2,2 mln

A słowo stało się Ciałem i zamieszkało wśród nas (J 1, 14)

2002

23-28 lipca

 Toronto

800 tys.

Wy jesteście solą dla ziemi... Wy jesteście światłem świata(Mt 5, 13-14)

2005

16-21 sierpnia

 Kolonia

1,2 mln

 

Benedykt XVI

Przybyliśmy oddać Mu pokłon (Mt 2, 2)

2008

15-20 lipca

 Sydney

400 tys.

Gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami (Dz 1, 8)

2011

15-21 sierpnia

 Madryt

1,5 mln do dwóch milionów

Zakorzenieni i zbudowani na Chrystusie, mocni w wierze (por. Kol 2, 7)

2013

23-28 lipca

 Rio de Janeiro

3,7 mln

 

Franciszek

Idźcie i nauczajcie wszystkie narody! (por. Mt 28,19)

2016

26-31 lipca

 Kraków

 

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią(Mt 5, 7)

 

Do tej pory odbyło się 12 obchodów międzynarodowych:

Pierwsza międzynarodowa edycja ŚDM zorganizowana została w stolicy Argentyny – Buenos Aires, pod hasłem:

Myśmy poznali i uwierzyli miłości jaką Bóg ma ku nam (1J 4,16)

IV ŚDM – 15-20 sierpnia 1989 – Santiago de Compostela (Hiszpania)

Jam jest Drogą i Prawdą, i Życiem (J 14, 6)

VI ŚDM – 14-15 sierpnia 1991 –  Częstochowa (Polska)

Otrzymaliście Ducha przybrania za synów (Rz 8, 15)

VIII ŚDM -11-15 sierpnia 1993 – Denver (USA)

Ja przyszedłem po to, aby owce miały życie i miały je w obfitości (J 10,10)

X ŚDM -10-15 stycznia 1995 – Manila (Filipiny)

Jak Ojciec mnie posłał, tak i Ja was posyłam (J 20, 21)

XII ŚDM -19-24 sierpnia 1997 – Paryż (Francja)

Nauczycielu, gdzie mieszkasz? Chodźcie, a zobaczycie (J 1, 38-39)

XV ŚDM – 15-20 sierpnia 2000 – Rzym (Włochy)

A słowo stało się Ciałem i zamieszkało wśród nas (J 1, 14)

XVII ŚDM – 23-28 lipca 2002 – Toronto (Kanada)

Wy jesteście solą dla ziemi… Wy jesteście światłem świata (Mt 5, 13-14)

XX ŚDM – 16-21 sierpnia 2005 – Kolonia (Niemcy)

Przybyliśmy oddać Mu pokłon (Mt 2,2)

XXIII ŚDM – 15-20 lipca 2008 – Sydney (Australia)

Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie moc i będziecie moimi świadkami (Dz 1,8)

XXVI ŚDM – 15-21 sierpnia 2011 – Madryt (Hiszpania)

Zakorzenieni i zbudowani na Chrystusie, mocni w wierze (Kol 2, 7)

XXVIII ŚDM – 23-28 lipca 2013 – Rio de Janeiro

Idźcie i nauczajcie wszystkie narody! (Mt 28,19)

Kolejna – XXX edycja ŚDM odbędzie się 26-31 lipca 2016 w Krakowie pod hasłem:

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią (Mt 5, 7).

 

Zesłanie Duch Świętego
 

Trzy największe uroczystości roku kościelnego są poświęcone trzem Osobom Trójcy Przenajświętszej: Boże Narodzenie jest świętem Boga Ojca, bo świętem Ojcostwa Bożego; Ojciec Przedwieczny zsyła Syna swego Jednorodzonego na ziemię, by grzeszną ludzkość odkupił. - Wielkanoc jest świętem Boga Syna, który po męce i śmierci krzyżowej uwieńczył dzieło Odkupienia chwalebnym zmartwychwstaniem swoim. - Zielone Świątki wreszcie są świętem trzeciej Osoby boskiej, Ducha Świętego, którego Ojciec i Syn zsyłają na świat, aby to, co Ojciec stworzył, a Syn odkupił, zostało utwierdzone i poświęcone przez Niego.

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego nosi u nas popularną nazwę "Zielonych Świątek", dlatego zapewne, że obchodzimy je w najpiękniejszej porze roku, gdy przyroda cała w pełnym jest rozkwicie. Wszystkie obrzędy ludowe z nimi związane noszą piętno radości i wesela. Kościoły, domy, przybrane są "majem", - najczęściej młodymi brzózkami.
W języku liturgicznym święto Ducha Świętego nazywa się "Pięćdziesiątnicą" - z greckiego Pentecostes, tj. pięćdziesiątka, - bo obchodzi się 50-go dnia po Zmartwychwstaniu Pańskim.

"Spełniły się dni Pięćdziesiątnicy" - jak pisze św. Łukasz w "Dziejach Apostolskich" (II,1). Duch Święty zstąpił na zgromadzonych w Wieczerniku Apostołów, odprawiających pierwszą w Kościele nowennę pod przewodnictwem Matki Jezusowej Była to niedziela, dzień święty, dzień Pański .

W Starym Testamencie dzień 50-ty po święcie Paschy był dniem wielkim, uroczyście obchodzonym przez Synagogę, dniem pełnym wspomnień, bo rocznicą nadania Mojżeszowi prawa na górze Synai.

WNIEBOWSTĄPIENIE PAŃSKIE

Wniebowstąpienie Pańskie jest uroczystością obchodzoną obecnie 40 dnia po Wielkanocy lub w niedzielę przypadającą po 40 dniu. W Polsce od 2004 r. na mocy postanowienia Konferencji Episkopatu Polski obchodzi się Wniebowstąpienie Pańskie w niedzielę przed uroczystością ZielonychŚwiąt. Istotą tej uroczystości jest odejście Chrystusa do Ojca, udział Chrystusowego człowieczeństwa w pełnej chwale Boga Ojca. Święty Leon Wielki papież podkreślał, że w tajemnicy Wniebowstąpienia Pańskiego jest nie tylko osobisty triumf Chrystusa Pana, ale również i nasze zwycięstwo, najwyższa chwała naszej natury ludzkiej. W uwielbionej naturze Jezusa Chrystusa odbiera chwałę całe stworzenie, najwyższą jednak człowiek    (W. Zaleski).

Z Wniebowstąpieniem Pańskim łączą się tzw. Dni Krzyżowe obchodzone w poniedziałek, wtorek i środę przed tą uroczystością. Są to dni błagalnej modlitwy o urodzaj i zachowanie od klęsk żywiołowych, najczęściej łączono modlitwę z postem. Obchód Dni Krzyżowych zapoczątkował w Galii około roku 470 biskup diecezji Vienne — Mamert, w związku z klęskami nieurodzaju, trzęsienia ziemi i wojny. Synod w Orleanie w roku 511 postanowił ten obchód celebrować w całej Galii, w Rzymie wprowadzono Dni Krzyżowe w VI wieku. Nazwa „Dni Krzyżowe” wywodzi się stąd, że modlono się wówczas idąc w procesji z głównego kościoła do innych kościołów, kaplic i krzyży przydrożnych. Od IX wieku śpiewano podczas procesji Litanię do Wszystkich Świętych. W średniowieczu w takich procesjach brali udział także królowie, magnaci, władze danego miasta, lud — wszyscy zazwyczaj w strojach pokutnych. W niektórych miejscowościach poświęcano popiół i posypywano nim uczestniczących w procesji (W. Schenk).

Obecnie Dni Krzyżowe nazywane są dniami modlitw o dobre urodzaje i za kraje głodujące. Poleca się też organizować procesje błagalne.

Niech więc Wniebowstąpienie Pańskie zobowiązuje nas do nowego życia, codziennie powinniśmy szukać tego, co jest w górze, żyć pragnieniem nieba, gdzie przebywa Chrystus i o nie zabiegać.

Usłyszeć głos Dobrego Pasterza

W dzisiejszym świecie większość z nas ceni sobie wolność, niezależność, indywidualizm. Chcemy być kowalami swojego losu, sami układać sobie życie, wytyczać nowe szlaki. Oznaką tego jest odrzucanie autorytetów, tradycyjnych wartości, funkcjonujących od lat modeli kultury, stylów życia, norm moralnych. 

Jednocześnie w każdym z nas, tkwi głęboka potrzeba oparcia, budowania swojego życia na czymś pewnym, znanym, czymś co wyszło, co się udało. Szukamy rady ludzi, którym się udało, powiodło, którzy osiągnęli sukces, mają jakąś receptę na życie. Oznaką tego jest popularność różnego rodzaju książek - poradników poruszających takie kwestie jak: sztuka życia, sztuka pozytywnego myślenia, jak zmieniać siebie i świat wokół siebie, jak osiągnąć sukces, jak być szczęśliwym, itd. Propozycji takich są całe półki w niemal każdej księgarni. Rośnie także popularność wszelkiego rodzaju wróżek, przepowiadaczy przyszłości u których pomocy szuka coraz więcej ludzi. Wielu z nas wpatruje się także w życie idoli, celebrytów, gwiazd sportowych, estradowych chcąc być jak oni. 

W tym całym jazgocie, w tej plątaninie, chaosie dzisiejszego świata umyka nam gdzieś głos Jezusa - Dobrego Pasterza. On jest najlepszym oparciem dla każdego z nas. On jest najlepszym idolem, wzorem, autorytetem, przewodnikiem. Jest właśnie Dobrym Pasterzem, który swoje owce, a więc każdego z nas, chce prowadzić na wspaniałe pastwiska nie jakiegoś ulotnego, krótkiego szczęścia, ale na Wiecznie Zielone Pastwiska Życia Wiecznego. Warto więc, choćby z racji kończącego się Tygodnia Biblijnego sięgnąć do Jego słów, do Pisma Świętego i usłyszeć Jego głos. Może po raz pierwszy, może na nowo. To nic nie kosztuje. A zyskać można wszystko. 

 

Dożynki, czyli inaczej Święto Plonów lub Wieńce to ludowe święto połączone z obrzędami dziękczynnymi za ukończenie żniw i prac polowych. Nasze prafialne dożynki odbyły się w tym roku w ostatni weekend sierpnia. W niedzielę 28 sierpnia o godz. 10.00 w czasie uroczystej Mszy św. składaliśmy dziękczynienie Bogu za tegoroczne plony. Uroczysta liturgia dożynkowa była okazją do modlitwy w intencji rolników. Dziękując za tegoroczne plony prosiliśmy również o Boże Błogosławieństwo w tej ciężkiej pracy na kolejny rok.